Premiera musicalu „MusicAll the Times – za kulisami historii”, przygotowanego przez śródmiejską młodzież, odbyła się 14 czerwca w Centralnym Basenie Artystycznym przy ul. Konopnickiej 6. Kolejne trzy spektakle odbyły się 15 czerwca. Musical uświetnił tegoroczne Dni Śródmieścia.

Drugi sezon działalności Śródmiejskiego Teatru Muzycznego przyniósł premierę wyjątkowego spektaklu „MusicAll the Times – za kulisami historii”. To trzyaktowe widowisko oparte na trzech tytułach światowego teatru muzycznego.

Wybrane hity sceny musicalowej, które mimo różnego okresu powstania łączą wspólne mianowniki, to musicale „Evita”, „Rudolf – Afera Mayerling” oraz „Szachy”. To próba skonfrontowania tematów polityki, burzliwej miłości, zdrady, ojczyzny. Tematów ciężkich i wydawałoby się obcych scenie musicalowej. Każdy akt spektaklu niesie ze sobą charakterystyczny dla tytułu zakulisowy obraz wielkiej historii: burzliwa droga na szczyt Evy Duarte, tytułowej Evity, pierwszej damy Argentyny, próba przełamania konserwatywnej polityki ojca, cesarza Austrii podjęta przez Rudolfa oraz dramatyczny romans z jego udziałem będący skandalem ówczesnego państwa, pojedynek sportowy dwóch graczy Światowej Konfederacji Szachowej Anatolija Sergievskiego i Frederica Trumpera będący również walką o miłość jednej kobiety na tle politycznej zimnej wojny z udziałem obozów ZSRR i USA.

Całości spektaklu dopełniły stylowe kostiumy oraz nowatorska scenografia, a wszystko w znakomitej, teatralnej przestrzeni Centralnego Basenu Artystycznego.

Scena z "Evity"

Scena z "Szachów"

***

EVITA
muzyka - Andrew Lloyd Webber
przekład i tłumaczenie - Andrzej Ozga
Eva Duarte Peron - Jagoda Małyszek / Marta Wągrocka
Che - Tomasz Czerski / Mateusz Przedrzymirski
Juan Peron - Antoniusz Dietzius / Wojciech Kalinka
Magaldi - Maciej Krajewski / Szymon Michalski

RUDOLF – Afera Mayerling
muzyka - Frank Wildhorh
tłumaczenie - Victoria Szenderowicz
przekład - Antoniusz Dietzius
Rudolf - Tomasz Czerski
Mary Vetsera - Karolina Kaleta
Eduard Taffe - Antoniusz Dietzius / Wojciech Kalinka
Franz Joseph - Artur Zwierzchowski
Marie Grafin Larisch - Melania Kowalczyk
Stephanie - Katarzyna Wiertel

SZACHY
muzyka - Benny Anderson, Bjorn Ulvaeus
tłumaczenie - Patryk Bartoszewski
przekład - Antoniusz Dietzius
Anatolij Siergievsky - Tomasz Czerski / Maciej Krajewski
Frederic Trumper - Mateusz Przedrzymirski
Florence Vassy - Karolina Kaleta / Marta Wągrocka
Svietlana Sergievsky - Jagoda Małyszek / Melania Kowalczyk
Arbiter - Wojciech Kalinka
Aleksander Molokov - Antoniusz Dietzius
Conrad Walter - Patryk Bartoszewski

Zespół - Marta Felczak, Joanna Pitak, Olga Pietrzak, Michalina Chłodzińska, Piotr Prusakiewicz, Radosław Wawer, Jakub Kapuściński, Łukasz Obłąk

*** 

Szanowni Państwo

Po okresie pracy nad autorskim scenariuszem widowiska „MusicAll the times – za kulisami historii” oddaję spektakl, który pokazuje prawdziwe oblicze zakulisowego świata sławy, pieniędzy, władzy. To świat rywalizacji, nieuczciwej miłości, śmierci, zdrady… Przeniesiony na scenę rzeczywisty obraz postaci i zdarzeń. Jak okazuje się po wnikliwym spojrzeniu na bohaterów spektaklu nie jest istotnym czas i miejsce akcji. Trzy niezależne światy i trzy spojrzenia na te same problemy w trzech magicznych odsłonach. Tytułów prezentowanych w spektaklu na pierwszy rzut oka nie łączy zbyt wiele. Jednak przyjrzawszy się wszystkim postaciom dostrzeżemy jedną wspólną, niestety mocną cechę: słabość. Ucieczkę przed własną chorobą, śmiercią, przegraną. Ucieczkę przed rzeczywistością.

EVITA, historia pierwszej damy Argentyny, żony prezydenta Perona, to wspinaczka z dna na szczyt kobiety pełnej pasji i chęci życia, zderzonej ze światem wielkiej, nieczystej polityki. RUDOLF – AFERA MAYERLING daje nam zakulisowy obraz funkcjonowania cesarskiej rodziny z tytułowym bohaterem, synem cesarza Franciszka Józefa na czele. Zupełnie współczesne w kontekście prezentowanych wcześniej tytułów SZACHY pokazują rywalizację w kilku odsłonach i na kilka sposobów. Te trzy tytuły musicalowe, tak swoją treścią jak i muzyką, oddają zapisane w słowach i dźwiękach emocje i prezentują znakomitą galerię postaci i ich charakterów.

Zapraszam do świata muzyki i słowa, do świata musicalu! Zapraszam na wędrówkę w czasie, w miejsca znane i te nigdy nieodwiedzane. Zapraszam na spotkanie z postaciami przeszłości. Zapraszam za kulisy historii!

Życzę niezapomnianych wrażeń i wielu chwil wzruszeń.

Antoniusz Dietzius
reżyser

***

Kto figurą, kto pionkiem?
Kto rozgrywa te partie…?
Król, królowa, premier, błazen.
Wykluczony, zbijający, oszukana, podmieniona, wygrana, kpiarz.
Ona - nie ona, ten, ale już nie Ten.
Tłum, widownia tresowana.
Okłamana przez wielokrotnego siebie.
Klaszcze na raz, gwiżdże na dwa. Wiesza na trzy. Na cztery przeprasza, łka.
Poruszona, kochająca, mściwa.
Co to za gra? Przygrywka… rozgrywka…
Komu miłość, komu władza, komu cięcie na skos?
Wróci z tarczą albo na tarczy zegara.
Tik – tak
Tysiąc siedemset – tysiąc osiemset – wieczność.
Czy Szach to już Mat?

Zapraszam!
Anna Gwarek
choreografia

***

MusicAll the times – za kulisami historii

SPEKTAKL W III ODSŁONACH

ODSŁONA I

EVITA „Już czas Argentyno! Te stare kajdany zrzuć z rąk!”

Jest rok 1952. Na skutek ciężkiej choroby umiera pierwsza dama Argentyny, Eva Duarte Peron osierocając ukochany naród, który pogrąża się w żałobie. Jedynie Che, krytyk polityki Evity i jej zaangażowania na rzecz kraju, pozostaje wierny swoim przekonaniom nawet po jej śmierci. Postanawia w krótkiej retrospekcji powrócić do chwil jej świetności dając tym samym dowód na to, jak w łatwy sposób można wdrapać się na szczyt drabiny sławy i kariery politycznej i jak łatwo można z niej spaść. Snuje opowiadanie o dziewczynie z małej miejscowości Junin, która za sprawą kochanka, artysty Augustina Magaldiego trafia do wyśnionego Buenos Aires, gdzie na balu charytatywnym poznaje przyszłego męża, prezydenta kraju Juana Perona. Z Peronem buduje małżeństwo, fundament własnej pozycji w narodzie, skrywając tym samym własne słabości i postępującą chorobę. Swoim zaangażowaniem w życie publiczne tuszuje przed narodem problemy, które dają Che możliwość uskutecznienia swojej polityki. Czyżby rodził się następca?
- "Requiem"
- "Co za cyrk"/ "Salve Regina"
- "Nie żegnaj mnie Argentyno"
- "Evo ostrożnie z tym miastem" / "Buenos Aires"
- "Koncert dobroczynny"/ "Jeśli szukałeś to tylko mnie"
- "Och, gwiazdo wśród gwiazd”
- "Jestem jutrzenką"
- "Już czas Argentyno"

María Eva Duarte de Perón (ur. 7 maja 1919 r. w Junin – zm. 26 lipca 1952 r. w Buenos Aires). Przychodzi na świat jako jedna z pięciorga rodzeństwa pozamałżeńskich dzieci kucharki i farmera. W wieku piętnastu lat przenosi się do Buenos Aires, gdzie rozpoczyna karierę aktorki filmowej i radiowej. Podczas aukcji charytatywnej na rzecz ofiar trzęsienia ziemi w San Juan poznaje Juana Perona, za którego wychodzi w 1945 r. po krótkiej znajomości. Dzięki swoim proletariackim korzeniom zaczyna odgrywać rolę łącznika między swym mężem a robotnikami, stając się współprzywódczynią descamisados ("ludzi bez koszul"), politycznej bazy jej męża. Jej zaangażowanie w pracę męża ma znaczący wpływ na głos ludu wybierający Perona na prezydenta Argentyny. Po wygranych przez Perona wyborach Evita zaczyna odgrywać istotną rolę polityczną w rządzie. Tworzy fundację im. Evy Peron oraz podejmuje się samotnej podróży do Europy, reprezentując męża i cały naród. Eva umiera na raka macicy w wieku 33 lat. Jej śmierć wstrząsa całym krajem, który zamiera w żałobnym korowodzie.

ODSŁONA II

RUDOLF – AFERA MAYERLING „To nasz szlak do przyszłości!”

Samobójcza próba zwrócenia uwagi na problemy ludu w trakcie inauguracji iluminacji fasady Teatru Cesarskiego w Wiedniu przerywa wielkie święto cesarskiej rodziny. Zdenerwowanie cesarza Franciszka Józefa narasta w trakcie narady z premierem Eduardem von Taaffe, w której zaznacza konieczność wyciągnięcia konsekwencji od osób, które dopuściły się haniebnego czynu podniesienia ręki na cesarstwo. Rudolf, syn cesarza, wizjoner, propagator idei polityki „dla ludu” próbuje, na przykładzie zaistniałych zdarzeń, udowodnić ojcu własne racje, zdając sobie sprawę z dezaprobaty ze strony cesarza, dworu i całego rządu. Zderzenie myślenia wybiegającego poza schematy władzy ojca i odrzucenie przez najbliższych wywołują utratę poczucia własnej wartości i zachwianie równowagi psychicznej.

W zbliżeniu się do spełnienia pomaga mu miłość do młodziutkiej Mary Vetsery, której zauroczenie księciem pozwala iść za nim pewnym, śmiałym krokiem w stronę jego szczęścia.

Odrzucony, zatracony we własnym szaleństwie postanawia nadal iść wytyczonym szlakiem ku światu swoich wyobrażeń. Towarzyszy mu wierna do końca Mary, którą Rudolf zabiera w ostatnią podróż. Podróż do Mayerling, świątyni ich uczucia.
- „Ty nie chcesz słuchać!”
- „Fajna wojna”
- „Więcej wciąż”
- „W swej dłoni trzymam ster”
- „Zostaniesz mój”
- „Odwagę zmienić w czyn”
- „Szlak do przyszłości”
- „Kiedy los ucieka ci”
- „Ty jesteś moim światem”

Rudolf Habsburg – Lotaryński, arcyksiążę austriacki (ur. 21 sierpnia 1858 r. w Laxenburgu – zm. 30 stycznia 1889 r. w Mayerling). Syn i następca cesarza Austrii Franciszka Józefa i cesarzowej Elżbiety. Rodzi się jako pierwszy syn i trzecie dziecko cesarskiej pary. Surowe wychowanie i brak miłości ze strony rodziców przyczyniają się do jego późniejszych problemów emocjonalnych. Każdego dnia pogłębia się przepaść dzieląca cesarza od syna, który po latach zwierza się swemu kuzynowi, arcyksięciu Janowi Salwatorowi: "Między ojcem a mną jest szklana ściana. Widzimy się nawzajem, ale nie ma między nami żadnego poczucia wspólnoty". W 1881 r. żeni się z córką Leopolda II, Stefanią. W odróżnieniu od swego głęboko konserwatywnego ojca, Rudolf jest zagorzałym zwolennikiem liberalizmu, obraca się w wiedeńskich kręgach republikańskich, co wprawia ojca we wściekłość. Jesienią 1888 r. poznaje młodziutką Mary, która od początku otacza go niemalże boską czcią. Ten poruszony jej oddaniem pragnie skorzystać z okazji, aby wraz z bliską sobie osobą zakończyć farsę własnego życia. Świadkiem końca staje się uroczy zameczek myśliwski w Mayerling. Według oficjalnych raportów, ich śmierć była wynikiem cesarskiego nakazu zakończenia romansu arcyksięcia. Jak wykazało prowadzone śledztwo, Rudolf, zgodnie z umową zawartą z Marią, zastrzelił swoją kochankę, a następnie oddał strzał we własną głowę. Arcyksiążę został oficjalnie uznany za "psychicznie niestabilnego", by jako samobójca mógł być pochowany z wszelkimi honorami. Pogrzeb odbył się w Wiedniu, a ciało Rudolfa złożono w cesarskiej krypcie kościoła Kapucynów. Zwłoki Marii zostały potajemnie wywiezione z Mayerling i złożone na cmentarzu w Heiligenkreuz.

ODSŁONA III

SZACHY „Granice ojczyzny mej mam w sercu na dnie!”

Każda gra jest pewną historią a każda historia ma swój początek. Szachy, ich powstanie i rozwój prowadzą nas do czasów współczesnych. Rywalizacja sportowa przenosi się za kulisy wielkiej polityki, inaugurując prawdziwy pojedynek. Dwa obozy sportowe spotykają się jak co roku na Mistrzostwach Świata wystawiając swoich najlepszych zawodników. Anatolij Sergievski, przedstawiciel ZSRR manipulowany przez dublera, agenta KGB Conrada Molkova zakochuje się w węgierce Florence Vassy, menager i drugiej połowie własnego przeciwnika, Frederica Trumpera z USA. Mistrzostwa organizowane przez Światową Federację Szachową w Bangkoku to dla Anatolija pojedynek z własnym „ja”. Niespodziewany przyjazd żony, uczucie do Florence, walka o tytuł z Trumperem i pragnienie ucieczki za „żelazną kurtynę” to gra wymagająca refleksu i sprytu, gra, w której pionkami są sami bohaterowie. Bangkok staje się świadkiem „zimnej wojny” dwóch obozów sportowych i politycznych, obserwując tym samym wewnętrzne rozterki i zawirowania pionków pojedynku głównego bohatera, w którym każdy element gry ma dla niego bezcenną wartość.
- „Historia szachów”
- „Merano”
- „Zbyt dobrze go znam”
- „Jedna noc w Bangkoku”
- „Jeszcze jeden przeciwnik / Ty i ja”
- „Trudne i niebezpieczne czasy”
- „Arbiter”
- „Zakończenie rozgrywek”
- „Hymn”
„Zimna wojna” (okres trwania od 1946 r. – rozpadu koalicji antyhitlerowskiej i ustanowienia w Europie Środkowej wyłącznej strefy wpływów ZSRR do rozpadu systemu państw totalitarnych w 1989 r. i rozpadu samego ZSRR w 1991 r.). Stan napięcia oraz rywalizacji ideologicznej i politycznej pomiędzy Związkiem Radzieckim i autorytarnymi państwami socjalistycznymi uzależnionymi od ZSRR a demokratycznymi państwami kapitalistycznymi pod przywództwem Stanów Zjednoczonych. Zimnej wojnie towarzyszył intensywny wyścig zbrojeń spowodowany permanentnym stanem wzajemnej nieufności oraz ideologicznymi założeniami komunizmu dążącego do rozszerzania zasięgu światowej rewolucji proletariackiej z jednej strony, z drugiej zaś dążeniami krajów zachodnich do powstrzymywania rozszerzania się wpływów ZSRR na świecie. Za początek "zimnej wojny" w sensie pojęciowym uważa się wystąpienie Winstona Churchilla w Fulton (USA) 5 marca 1946 r., w którym padły słowa: „Od Szczecina nad Bałtykiem do Triestu nad Adriatykiem zapadła żelazna kurtyna dzieląc nasz kontynent”.

„Zimna wojna” zajmowała również sfery sportowe, w tym rywalizację szachową. W turniejach pretendentów obóz USA spotykał się z koalicją arcymistrzów radzieckich, którzy nadawali ton międzynarodowym rozgrywkom szachowym na najwyższych szczeblach. W turniejach pretendentów zazwyczaj występowało kilku szachistów z ZSRR, którzy przede wszystkim koncentrowali się na wyeliminowaniu konkurencji z innych krajów, remisując ze sobą bez walki.

***

Realizacja musicalu: Młodzieżowy Dom Kultury im. Wł. Broniewskiego

Współpraca: Wydział Kultury dla Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy

Patroni medialni: